Podróże po skarby

Magdalenie Rusak


Musimy podróżować
   rozglądać się na wszystkie strony
   obejmować wzrokiem w posiadanie
         nowe skarby
         - pozostawione -
      w najdziwniejszych miejscach

Jak ten pusty kieliszek
   ze wspomnieniem koniaku na zakurzonych ściankach
Zdjęcia obce
   obrazy miejsc, do których nie dotrzemy nigdy
      bo zaginęły w czasie
      bo nie ma komu ich opisać

Musimy rozglądać się na wszystkie strony
   podczas podróży nie zapominać
   że nie może zakończyć się
      wraz z rozpakowaniem walizek

Zbierając wspomnienia jak skarby
   tworzymy nowe światy, które choć trochę
      przypominają - te utracone*


*Wersja wiersza z 6 lutego 1998 roku, ze zmianami wprowadzonymi dzięki sugestiom gabci, po publikacji wiersza na pl.hum.poezja

Warszawa, 21 grudnia 1997