Podróże po skarby
Magdalenie Rusak
Musimy podróżować
rozglądać się na wszystkie strony
obejmować wzrokiem w posiadanie
nowe skarby
- pozostawione -
w najdziwniejszych miejscach
Jak ten pusty kieliszek
ze wspomnieniem koniaku na zakurzonych ściankach
Zdjęcia obce
obrazy miejsc, do których nie dotrzemy nigdy
bo zaginęły w czasie
bo nie ma komu ich opisać
Musimy rozglądać się na wszystkie strony
podczas podróży nie zapominać
że nie może zakończyć się
wraz z rozpakowaniem walizek
Zbierając wspomnienia jak skarby
tworzymy nowe światy, które choć trochę
przypominają - te utracone*
| *Wersja wiersza z 6 lutego 1998 roku, ze zmianami wprowadzonymi dzięki sugestiom gabci, po publikacji wiersza na pl.hum.poezja |
Warszawa, 21 grudnia 1997
